Başta evde sessizlik var, sanki sıradan bir akşam. Ama komşu içeri girince karımın gözlerindeki parıltıyı yakalıyorum. Mahcup gülüşler atıyor, “yapma” der şeklinde bakıyor ama kalçasını kıvır kıvır oynatıyor. Komşu Orospu arsızca yaklaşıp daracık kıç deliğine aletini dayıyor. İlk girişte karım çığlık atıyor, akabinde kahkahalarla karışık inlemelere boğuluyor. Göğüsleri sallanıyor, götü şapır şapır ses çıkarıyor. Hem “dur” diye yalvarıyor, hem de “daha acımasız” diye kıvranıyor. Azgın Komşu hırçınlaşıyor, karım arsızlaşıyor. Utangaçlık kayboluyor, aldatma sahnesi kudurmuş tek bir şehvet arenasına dönüşüyor; en nihayet ikisi de darmadağın oluyor.
